حس

یک زمانی خرده داستان می نوشتم
کاغذ پشت کاغذ سیاه می شد
ولی خواننده نداشت
حالا
خواننده فراوان است
کو حس نوشتن؟

/ 3 نظر / 2 بازدید
ساناز

بنویس تا بخوانیم. نوشتن شفاست. خواندن هم هم درد هست و هم شفا

مهگل

من یه زمانی شعر میگفتم.خیلی.تو همون حال و هوای نوجوانی همشون رو ریختم دور.هیچ ایده ای ندارم که مثلا چجوری شعر میگفتم و چجوری فکر میکردم.حیف

افسانه

من که نمیخونم پس بنویس[نیشخند]